Deel 4
Van alle mensen die ik op deze verregende vrijdag tussen het hogere segment wijnglazen had verwacht, stond zij met stip op nummer 257. Zo ongeveer ergens tussen de Maxima en Gordon Ramsay in.
De warmte van de winkel sloeg tegen mijn wangen en langzaam dwong ik mezelf weer adem te halen. Er hing een subtiele geur van nieuw karton en dure kaarsen in de lucht. Achter de robuuste houten toonbank siste een koffiemachine.
De verkoopster wikkelde zorgvuldig een karaf in vloeipapier, terwijl een stel van een jaar of zestig zich boog over twee vrijwel dezelfde wijnglazen. Ze hielden ze naast elkaar alsof het een levensbepalende keuze was.
Ik zag haar meteen.
Een paar meter verderop, bij de borrelplanken.
Gek, eigenlijk.
We hadden elkaar nog nooit ontmoet. Toch voelde ze helemaal niet als een onbekende. Nouja, de herkenning zat ´m natuurlijk vooral in de zorgvuldig uitgekozen vierkante stukjes van haar leven.
De vakanties.
De perfecte zonnebril die mij nooit zou staan.
De etentjes.
De hardlooprondjes.
De spontane foto’s die overduidelijk niet spontaan waren.
En nu stond ze daar ineens. In 3D.
Echter dan dit werd het niet.
Mijn hart had inmiddels besloten dat we in een levensbedreigende situatie terecht waren gekomen.
Wat natuurlijk helemaal nergens op sloeg.
Ik had de afgelopen jaren zonder blikken of blozen salarisonderhandelingen gevoerd, presentaties gegeven aan directies en complete bedrijven overtuigd van mijn ideeën.
Maar zet mij onverwacht tegenover de nieuwe vriendin van mijn ex tussen een akelig dure berg wijnglazen en ik verander spontaan in een puddingbroodje.
‘Babs?’
Mooie lange jas.
Perfect opgestoken haar.
Fris.
Rustige glimlach.
Alsof ze rechtstreeks uit een herfstcampagne van een kledingmerk was gestapt.
En ik?
Ik zag eruit alsof ik iets te lang door de salade was gehusseld. Mijn jas droop nog na, mijn haar plakte alle kanten op en mijn mascara had inmiddels besloten een geheel eigen route te volgen.
Zonder navigatie.
Achteraf denk ik weleens dat dát het moment was waarop Het Culinaire Spel eigenlijk al begonnen was.
Sommige gasten nodig je uit. Anderen verschijnen gewoon.